အမုန္းေႏြ

တသက္တာရဲ့ဥတုသုံးရာသီမွာေႏြဆုိတာအပူေလာင္ဆုံးရယ္ပါ.......။ရြက္၀ါေခၽြတဲ့ေႏြ ရတက္ျပာေပြတဲ့ေႏြ ေလရူးေမႊတဲ့ေႏြ စမ္းေရေျခာက္တဲ့ေႏြ
ပန္းေတြေပ်ာက္တဲ့ေႏြ ကဗ်ာဆန္လြန္းလွတဲ့ေႏြရဲ့အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းေျခာင္းေျမာင္းၾကည့္မိျပန္ေတာ့အသဲနာရတာမသက္သာ အထီးက်န္ဆန္လြန္း
အက်ည္းတန္က်န္လြန္းလုိ႔လဲ ......ေႏြဟာေႏြပါေလ.....။

ဘ၀.....ဘကုံးနဲ႔၀လုံးေပါင္းစပ္ထား၍ ဘ၀မည္ေပသည္..။မွန္သည္ထုိသုိ႔ေသာေ၀ါဟာရေအာက္တြင္ ဘ၀ဆုိသည္မွာ အရူးေျပာသည့္ပုံပမာေယာင္ခ်ာခ်ာ
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္..လူတုိင္း၏ဘ၀သည္တခါတရံလွပေသာ္လည္းတခါတရံတြင္မလွပ..ထုိအရာတုိ့သည္ပင္ဘ၀ကုိပုံ၍ယုံမိျခင္းျဖစ္ေပသည္...။

ေႏြသည္လွ၏..အလွတရားသည္ေႏြ..သုိ႔ေသာ္ မလွပေသာသူ၏ဘ၀ႏွင့္ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ပါမူ ေႏြဟူေသာရာသီစက္၀န္းကသူဘ၀ထက္သာေနေပသည္..
ထုိ႔ေၾကာင့္သူလည္းေႏြကုိဆရာတင္ရေတာ့၏..ေႏြသည္လည္းသူ႔ဘ၀ သူ႕ဘ၀သည္လည္းေႏြ....။

ေစာေစာကေျပာခဲ့ေသာစကားလုံးမ်ားကုိျပန္ေကာက္ၾကည့္ပါလွ်င္ ေႏြသည္လွ၏ဟုဆုိရာ၀ယ္ အထိီးက်န္မႈတုိ႔ႏွင့္ျပည့္စုံသည္ကုိပင္အလွတရားဟု
ဆုိရပါသေလာ. .ေႏြသည္လည္းအထိီးက်န္လွ်င္ သူ႔ဘ၀လည္း အထီးက်န္ရေတာ့မလုိ႔ျဖစ္ေနေပသည္.....ထုိ႔ေၾကာင့္သူလည္း
ေႏြကုိတိတ္ေလးမုန္းမိသည္ မည္သူမွ်မသိလုိက္ ႏွလုံးသားကပဲသိလုိက္သည္ ထုိအရာတုိ႔သည္ပင္ေႏြကုိမုန္းမိျခင္းေၾကာင့္..သူ႔ဘ၀ရဲ့ေႏြသည္
အမုန္းေႏြ ..ပင္ျဖစ္ေတာ့၏......



အညာသားေလး(ေရႊညာေျမ)